تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پندهاى رسول اعظم (ص) به عبد الله ابن مسعود (فارسى) — صفحة 75

مساهمون:

ص٧٥
سر انداختند خدا فرمود : « يُحَرِّفُونَ الكَلِمَ عَنْ مَّواضِعِهِ وَ نَسُوا حَظّاً مِمّا ذُكِّرُوا بِهِ » « 1 » كلمات خدا را از جاى خود تغيير مىدادند و از بهره آن كلمات كه به آنها پند داده شد نصيب بزرگى را از دست دادند . بعد پيغمبر ( ص ) فرمود : خدا مى فرمايد : بر آن كسانى كه كافر بودند چون پيغمبر فرستاديم ناسپاسى كردند پس خشم خدا بر آنان باد . بنابراين كسى كه آمده در سلك روحانيت بايد بداند كه زى روحانيت با دنيا طلبى نمى سازد كسى كه بخواهد لباس روحانيت را وسيله رسيدن به زندگى خوب و مرفه دنيوى قرار دهد اشتباه كرده است ممكن است خدا بدهد و در رفاه هم باشد لكن اگر نيتش اين باشد زشت است علاوه بر اين روحانى بايد در مصرف سهم امام و خمس نيز مراقبت كند . آيا مىشود با سهم امام به تفريح و گردش و كارهاى ديگر پرداخت آيا امام زمان ( عج ) راضى است . مرحوم آيت الله حكيم ( رحمه الله ) از سهم امام و خمس استفاده نمى كرد و مى فرمودند : هر كس بخواهد با سهم امام از نجف به كربلا مسافرت كند جايز نيست زيرا سهم امام فقط براى تحصيل علم است همچنين مرحوم آيت الله حاج آقاى والد ( رحمه الله ) مى فرمودند : ما از شهريه حوزه براى رفتن به كربلا استفاده نمى كرديم بزرگان ما اينقدر احتياط مىكردند كه مبادا از شهريه و سهم امام در راهى مصرف شود كه دل بقية الله الاعظم ارواحنا فداه رنجيده شود . چرا هر كارى دلمان مىخواهد مى كنيم هرچه دلمان مىخواهد مىخريم چه جوابى خواهيم داد ؟ مبادا نفس عمل ما مُبْعِدُ النّاس عَنِ الله شود كه در اين صورت
هامش
( 1 ) . سوره مائده آيه 13 .