تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پندهاى رسول اعظم (ص) به عبد الله ابن مسعود (فارسى) — صفحة 107

مساهمون:

ص١٠٧
است ؟ آيا مىشود با اين وضع به مقامى رسيد ؟ عزيزان اگر دلتان مىخواهد در اين مسير باشيد و به مقامات بالاى علمى و معنوى برسيد بايد همت كنيد هم رضاى خدا را به دست آوريد و هم از بركت درس و لباستان مردم را نجات دهيد و اين كار فقط با جديت و تلاش و حضور مستمر در درس‌ها و رعايت تقوا و پرهيزگارى ميسّر است .

36 - مستى گناه

يَابْنَ مَسعُود احذَر سُكْرَ الخَطيئَةِ فَانَّ لِلخَطيئَةِ سُكْراً كَسُكْرِ الشَّرابِ بَلْ هُوَ اشَدّ سُكراً مِنهُ از مستى گناه پرهيز كن بدرستى كه براى گناه مستى است مانند مستى شراب بلكه شديدتر از آن . اگر كسى گناه كرد و توبه نكرد ، رفته رفته از خدا دور مىشود زيرا گناه عقل انسان را زايل مىكند . انسان بار اول از انجام گناه اضطراب دارد و بار دوم و سوم برايش عادى مىشود و در مراحل بعد لذت مىبرد . « فَاذا قيلَ لَهُ اتَّقِ اللهَ اخَذَتْهُ العِزَّةُ بِالْاثْمِ » « 1 » قرآن مى فرمايد : وقتى به او مىگويى اين كار زشت را انجام نده مى گويد : افتخار مىكنم كه قدرت چنين كارى را دارم و آن را وسيله عزت خود مىدانند يا مى گويند شما عرضه نداريد كه اين حرف را مىزنيد اگر به اين مرحله برسند ديگر نمى شود جلو آنها را گرفت . انسان بايد به خود بگويد كه شايد اشتباه دارم و بايد تلاش كنم اشتباهات خود را بر طرف نمايم و الا اگر موعظه را نشنود و كاملًا خود را هدايت شده بداند و از
هامش
( 1 ) . سوره بقره آيه 206 .