2 - اگر روزهدار از باب ضرورت به خداوند متعال و معصومين ( عليهم السّلام ) نسبت دروغ بدهد آيا روزهاش باطل مىشود ؟ و بر فرض بطلان آيا كفاره جمع دارد ؟
ج - احتياطا بايد روزه را تمام كند و قضا نمايد و كفاره جمع ندارد .
3 - شخصى در روزه ماه رمضان بىاختيار ، « قى » نمده است و از آنجايى كه فكر مىكرده مطلق قى نمودن مبطل روزه است روزه خود را افطار نموده است . حال آيا علاوه بر قضا كفاره هم بر او واجب است ؟
ج - بايد كفّاره عمد بدهد .
4 - شخصى سحرى مىخورد و فكر مىكند هنوز صبح نشده يا نماز صبح مىخواند به تصور اينكه وقت نماز شده ولى بعدا متوجه مىشود صبح بوده و سحرى مىخورد يا هنوز وقت نماز نشده و نماز خوانده است حكم نماز و روزه چنين فردى چگونه است ؟ در صورتى كه اين شخص جاهل به حكم باشد يا حكم را فراموش كرده باشد نماز و روزهاش چه صورت دارد ؟
ج - بايد نماز را قضا كند و در مورد روزه هم اگر بررسى كرده بود و يقين به باقى ماندن وقت داشت ، قضا ندارد و چنانچه بررسى نكرده بود بايستى روزه را قضا كند البته تمام اين احكام در مورد جهل به حكم است اما اگر از باب فراموشى حكم باشد ، بايد على اى حال آن را قضا كند .
روزه سپر مؤمن (به ضميمه احكام روزه) (فارسى) — صفحة 97
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٩٧