« و ألهِمنا مَعرِفَتةَ و إجلالَ حُرمَتهِ وَ التَّحَفُّظَ ممّا حَظَرتَ فيه »
و شناخت برترى آن را ( بر ماههاى ديگر ) و بزرگ داشتن حرمت و حقش را و دورى گزيدن از آنچه را كه منع و حرام كردهاى بما الهام نما !
« و أعنّا عَلي صِيامِهِ بكَفِّ الجَوارحِ عن مَعاصيكَ وَ استعمالها فيهِ بِما يرضيكَ حَتّي لا نُصغِي بأسماعِنا إلي لَغوٍ و لَا نُسرِعَ بأبصارِنا إلي لَهوٍ »
؛ و ما را بر روزه داشتن آن به وسيله بازداشتن اندام از گناهان و به كار بردن آن اندام در آن ماه به آنچه ترا خشنود مىگرداند يارى فرما ! تا با گوشهايمان سخن بيهوده گوش ندهيم و با چشمهايمان به سوى امورى كه ما را از مقصود باز مىدارد نشتابيم .
« و حتّي لا نَبسُطَ أيدينا إلي مَحظورٍ و لا نَخطُو بأقدامِنا إلي مَحجُورٍ »
؛ و تا دستهايمان ر به حرام دراز ننماييم و با پاهايمان به سوى آنچه منع و حرام گشته نرويم .
« و حتّي لا تعي بُطونُنا إلّا ما أحلَلتَ »
؛ و شكمهايمان جز حلال نپذيرد .
« و لا تَنطِقَ ألسِنَتَنا إلّا بِما مَثَّلت »
؛ و زبان ما جز به آنچه تو فرمودهاى باز نشود ( نطق نكند ) .
« و لا نَتَكَلَّفَ إلّا ما يدني مِن ثَوابِك »
؛ و تلاش ما جز براى آنچه به پاداش تو نزديك است نباشد .
« و لا نَتَعاطي إلّا الَّذي يقي مِن عِقابِك »
؛ و جز آنچه كه ما را از كيفر تو نگه مىدارد انجام ندهيم .
روزه سپر مؤمن (به ضميمه احكام روزه) (فارسى) — صفحة 48
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٤٨