« مَا كَانَ لِلَّهِ فَهُوَ لِرَسُولِهِ وَ مَا كَانَ لِرَسُولِهِ فَهُوَ لَنَا » « 1 »
آنچه براى خداست ، از آن پيامبر ( ص ) است و آنچه براى پيامبر ( ص ) است براى ما هم هست .
سپس فرمود :
« وَ اللَّهِ لَقَدْ يَسَّرَ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَرْزَاقَهُمْ بِخَمْسَةِ دَرَاهِمَ جَعَلُوا لِرَبِّهِمْ وَاحِداً وَ أَكَلُوا أَرْبَعَةً أَحِلَّاءَ »
سوگند به خدا ، خداوند روزىِ مؤمنان را در پنج درهم مقرر داشته است كه يكى را براى پروردگارشان قرار دهند و چهار درهم را خود استفاده كنند .
11 . گروهى از شيعيان خراسان به حضور امام رضا ( ع ) رسيده و از ايشان خواستند كه خمس را بر آنان حلال بفرمايد . امام ( ع ) در پاسخ فرمود :
« مَا أَمْحَلَ هَذَا ، تَمْحَضُونَّا بِالْمَوَدَّةِ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَ تَزْوُونَ عَنَّا حَقّاً جَعَلَهُ اللَّهُ لَنَا وَ جَعَلَنَا لَهُ وَ هُوَ الْخُمُسُ لَا نَجْعَلُ لَا نَجْعَلُ لَا نَجْعَلُ لِأَحَدٍ مِنْكُمْ فِي حِلٍّ » « 2 »
اين خواستهء شما چه رنج آور است . در دوستى با ما تنها به زبانتان بسنده مى كنيد و حقّى كه خداوند براى ما قرار داده است
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعه ، ج 9 ، ص 484
( 2 ) . كافى ، ج 1 ، ص 548