كسى كه چهل روز مال حلال بخورد ، خداوند قلب او را نورانى مىكند »
2 . در حديث ديگرى فرمود :
« مَنْ أَكَلَ الْحَلَالَ قَامَ عَلَى رَأْسِهِ مَلَكٌ يَسْتَغْفِرُ لَهُ حَتَّى يَفْرُغَ مِنْ أَكْلِه ؛ « 1 »
كسى كه روزى حلال بخورد ، فرشتهاى بالاى سرش قرار مىگيرد و براى او طلب آمرزش مىكند تا وقتى كه از خوردن آن فارغ شود » .
3 . امام صادق عليه السلام فرمود :
« يكى از سختترين واجبات بر بندگان خدا ، ذكر زياد و ياد اوست » . سپس فرمود :
« مقصودم ذكر سبحان الله و الحمدلله و لا إله الّا الله و الله اكبر نيست ، گر چه آن هم ذكر و ياد خداست ، بلكه مقصود من ، اين است كه در برخورد با آنچه خدا حلال يا حرام كرده ، خدا را ياد كند تا اگر اطاعت خدا بود ، به آن عمل كند و اگر معصيت الهى بود ، آن را رها سازد » . « 2 »
4 . آن حضرت در حديث ديگرى فرمود :
« تَرْكُ لُقْمَةِ حَرَامٍ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى مِنْ صَلَاةِ أَلْفَيْ رَكْعَةٍ تَطَوُّعا ؛ « 3 »
رهاكردن لقمه حرام ، نزد خدا از دو هزار ركعت نماز مستحبى محبوبتر است » .
5 . در بيان ديگر فرمود :
« لَرَدُّ دَانِقٍ مِنْ حَرَامٍ يَعْدِلُ عِنْدَ اللَّهِ سَبْعِينَ أَلْفَ حَجَّةٍ مَبْرُورَةٍ ؛ « 4 »
رها كردن و گذشتن از يك دانگ از حرام ( يك ششم دينار يا درهم ) ، نزد خدا معادل هفتاد هزار حج مقبول است » .
هامش
( 1 ) . مكارم الاخلاق ، ص 150 .
( 2 ) . كافى ، ج 2 ، ص 80 ، ح 4 .
3 - همان .
3 - همان .
( 3 ) . تفسير معين ، ص 26 .
( 4 ) . جامع الاخبار ، ص 442 .