تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام بانوان (فارسى) — صفحة 197

مساهمون:

ص١٩٧
قبول كردم ) ، چون در موقع عقد ، دختر را معيّن نكرده‌اند عقد باطل‌است ؛ پنجم : زن و مرد به ازدواج راضى باشند ولى اگر زن ظاهراً به سختى اذن دهد و معلوم باشد قلباً راضى است ، عقد صحيح است . 30 - 9 - اگر در عقد يك حرف غلط خوانده شود كه معنى آن را عوض كند ، عقد باطل است . 30 - 10 - دخترى كه بحدّ بلوغ رسيده و رشيده است يعنى مصلحت خود را تشخيص مىدهد اگر بخواهد شوهر كند چنانچه باكره باشد ، بنابر احتياط واجب بايد از پدر يا جدّ پدرى خود اجازه بگيرد و اجازه مادر و برادر لازم نيست . 30 - 11 - اگر پدر و جدّ پدرى غائب باشند و دختر نيز احتياج به تزويج داشته باشد يا دختر باكره نباشد ، اجازه پدر وجدّ لازم نيست .

عدّه‌اى از زنها كه ازدواج با آنان حرام است

30 - 12 - ازدواج با زنهايى كه مثل مادر و خواهر و مادر زن با انسان محرم هستند ، حرام است . 30 - 13 - اگر كسى زنى را براى خود عقد نمايد اگرچه با او نزديكى نكند ، مادر و مادر مادر آن زن و مادر پدر او به آن مرد محرم مىشوند . 30 - 14 - اگر زنى را عقد كند و با او نزديكى نمايد دختر و نوه دخترى و پسرى آن زن هرچه پايين روند چه در وقت عقد باشند يا بعداً به دنيا بيايند ، به آن مرد محرم مىشوند . 30 - 15 - عمّه و خاله پدر وعمّه و خاله پدر پدر وعمّه و خاله مادر