خواندن حمد و سوره و قيام بعد از ركوع ركن نيست و اگر كسى آن را از روى فراموشى ترك كند ، نمازش صحيح است .
22 - 10 - اگر ركوع را فراموش كند و بعد از حمد و سوره بنشيند و يادش بيايد كه ركوع نكرده ، بايد بايستد و به ركوع رود و اگر بدون اين كه بايستد به حال خميدگى به ركوع برگردد ، چون قيام متصّل به ركوع را بجا نياورده ، نماز او باطل است .
22 - 11 - اگر موقعى كه ايستاده ، از روى فراموشى بدن را حركت دهد ، يا به طرفى خم شود ، يا به جايى تكيه كند ، اشكال ندارد ، ولى در قيام موقع گفتن تكبيرة الاحرام و قيام متصل به ركوع اگر از روى فراموشى هم باشد ، بنابر احتياط واجب ، بايد نماز را تمام كند و دوبارهبخواند .
22 - 12 - اگر در موقع خواندن حمد و سوره ، يا خواندن تسبيحات بىاختيار به قدرى حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج شود ، احتياط واجب آن است كه بعد از آرام گرفتن بدن آنچه را در حال حركت خوانده ، دوباره بخواند .
قرائت
22 - 13 - در ركعت اوّل و دوم نمازهاى واجب يوميّه ، انسان بايد ، اوّل حمد و بعد از آن يك سوره تمام بخواند .
22 - 14 - اگر وقت نماز تنگ باشد ، يا انسان ناچار شود كه سوره را نخواند مثلا بترسد كه اگر سوره را بخواند دزد ، يا درنده يا چيز ديگرى به او صدمه بزند نبايد سوره را بخواند .