نذر
مسأله 1 - احكام نذر آن است كه انسان بر خود واجب كند كه كار خيرى را براى خدا بجا آورد ، يا كارى را كه نكردن آن بهتر است براى خدا ترك نمايد .
مسأله 2 - در نذر بايد صيغه خوانده شود و لازم نيست آن را به عربى بخوانند ، پس اگر بگويد چنانچه مريض من خوب شود ، براى خدا ده تومان به فقير مىدهم بايد وفا به نذر خود بنمايد .
مسأله 3 - اگر فرزند با اجازه پدر نذر كند ، بايد به آن نذر عمل نمايد ، بلكه اگر بدون اجازه او نذر كند ، بنابر احتياط عمل كردن به آن نذر واجب است مگر آن كه او را منع كرده باشد كه نذرش در اين صورت صحيح نيست .
مسأله 4 - انسان كارى را مىتواند نذر كند كه انجام آن برايش ممكن باشد ، بنابراين كسى كه نمىتواند پياده كربلا برود ، اگر نذر كند كه پياده برود ، نذر او صحيح نيست .
مسأله 5 - اگر نذر كند كه كار حرام يا مكروهى را انجام دهد ، يا كار واجب يا مستحبّى را ترك كند ، نذر او صحيح نيست .