عقد ، زن و شوهر را معيّن كنند مثلًا اسم آنها را ببرند يا به آنها اشاره نمايند پس كسى كه چند دختر دارد اگر به مردى بگويد « زوّجتك احدى بناتى » ( يعنى زن تو نمودم يكى از دخترانم را ) و او بگويد قبلت ( يعنى قبول كردم ) ، چون در موقع عقد ، دختر را معيّن نكردهاند عقد باطل است ؛
پنجم : زن و مرد به ازدواج راضى باشند ولى اگر زن ظاهراً به سختى اذن دهد و معلوم باشد قلباً راضى است ، عقد صحيح است .
مسأله 2 - اگر در عقد يك حرف غلط خوانده شود كه معنى آن را عوض كند ، عقد باطل است .
مسأله 3 - دخترى كه بحدّ بلوغ رسيده و رشيده است يعنى مصلحت خود را تشخيص مىدهد اگر بخواهد شوهر كند چنانچه باكره باشد ، بنابر احتياط واجب بايد از پدر يا جدّ پدرى خود اجازه بگيرد و اجازه مادر و برادر لازم نيست .
مسأله 4 - اگر پدر و جدّ پدرى غائب باشند و دختر نيز احتياج به تزويج داشته باشد يا دختر باكره نباشد ، اجازه پدر وجدّ لازم نيست .
عدّهاى از زنها كه ازدواج با آنان حرام است
مسأله 1 - ازدواج با زنهايى كه مثل مادر و خواهر و مادر زن با انسان محرم هستند ، حرام است .
مسأله 2 - اگر كسى زنى را براى خود عقد نمايد اگرچه با او نزديكى نكند ، مادر و مادر مادر آن زن و مادر پدر او به آن مرد محرم مىشوند .