فصل سوم : محرّمات احرام
اول - شكار صحرايى كه وحشى باشد ، مگر در صورتى كه ترس داشته باشد از آزار آن .
« 304 » م - خوردن گوشت شكار بر محرم حرام است اگرچه شكارش پيش از احرام باشد . چه خودش شكار كند يا غير خودش ، چه محرم شكار كند يا غير محرم .
« 305 » م - نشان دادن شكار را به شكارچى حرام است و همينطور اعانت او به هر نحوى حرام است .
« 306 » م - اگر محرمى صيد را ذبح كند در حكم ميته خواهد بود و خوردنش بر محرم و محل حرام است و همچنين است شكارى را كه محل او را در حرم ذبح نموده .
« 307 » م - شكار دريايى مانع ندارد و مقصود از دريايى آن است كه فقط در آب زندگى كند امّا حيوانى كه در صحرا و دريا هر دو زندگى كند ملحق به صحرايى مىباشد .