دفعه سوم شتر است .
دوازدهم - كشتن جانورانى كه در بدن يا لباس ساكن مىشوند مثل شپش و كك و كنه كه در بدن حيوان است .
« 383 » م - جايز نيست انداختن شپش و كك را از بدن .
« 384 » م - جايز نيست نقل كردن آن را از مكانى كه محفوظ است به جايى كه از آن ساقط شود و بيفتد و واجب است كه به محلى كه در معرض آن است كه بيفتد نقل ندهد .
« 385 » م - احتياط واجب آن است كه آن را از محلى به محل ديگر از بدن نقل ندهند اگر مكان اول محفوظتر باشد .
« 386 » م - براى كشتن يا انتقال دادن حيوانات ساكن در بدن به احتياط واجب يك كف از طعام صدقه به فقير بدهد .
سيزدهم - انگشتر بدست كردن به جهت زينت و اگر براى استحباب باشد مانع ندارد .
« 387 » م - اگر انگشتر بدست كند نه براى زينت و نه براى استحباب مثل آنكه براى خاصيتى بدست كند اشكال ندارد .
« 388 » م - واجب آن است كه محرم « حنا » نبندد اگر به آن زينت گفته شود ولو قصد زينت هم نكرده باشد .
« 389 » م - اگر قبل از احرام « حنا » ببندد چه به قصد زينت باشد يا نباشد و چه اثرش تا زمان احرام بماند يا نماند مانع ندارد ، ولى احتياط خوب است .
« 390 » م - كفاره انگشتر به دست كردن و حنا بستن آن بنابر احتياط يك گوسفند است .
مناسك حج همراه با ادعيه و زيارات (فارسى) — صفحة 102
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص١٠٢