مسأله 1750 - اگر اوّل ماه رمضان براى كسى ثابت نشود و روزه نگيرد ، چنانچه دو مرد عادل بگويند كه شب پيش ماه را ديدهايم ، بايد روزه آن روز را قضا نمايد .
مسأله 1751 - اگر در شهرى اوّل ماه ثابت شود ، براى مردم شهر ديگر فائده ندارد ، مگر آن كه دو شهر با هم نزديك باشند ، يا انسان بداند كه افق آنها يكى است .
مسأله 1752 - اوّل ماه به تلگراف ثابت نمىشود ، مگر دو شهرى كه از يكى به ديگرى تلگراف كردهاند ، نزديك يا هم افق باشند و انسان بداند كه تلگراف از روى حكم حاكم شرع يا شهادت دو مرد عادل بوده است .
مسأله 1753 - روزى را كه انسان نمىداند آخر رمضان است يا اوّل شوّال بايد روزه بگيرد ولى اگر پيش از مغرب بفهمد كه اوّل شوّال است بايد افطاركند .
مسأله 1754 - اگر زندانى نتواند به ماه رمضان يقين كند ، بايد به گمان عمل نمايد و اگر آن هم ممكن نشد ، هر ماهى را كه روزه بگيرد ، صحيح است ولى بايد بعد از گذشتن يازده ماه از ماهى كه روزه گرفته ، دوباره يك ماه روزه بگيرد .
روزههاى حرام و مكروه
مسأله 1755 - روزه عيد فطر و قربان ، حرام است و نيز روزى را كه انسان نمىداند آخر شعبان است يا اوّل رمضان ، اگر به نيّت اوّل رمضان روزه بگيرد حرام مىباشد .
مسأله 1756 - اگر زن به واسطه گرفتن روزه مستحبّى حقّ شوهرش را از بين ببرد ، روزه او حرام است و احتياط مستحبّ آن است كه اگر حقّ شوهرش هم از بين نرود ، بدون اجازه او روزه مستحبّى نگيرد .
مسأله 1757 - روزه مستحبّى اولاد اگر اسباب اذيّت پدر و مادر يا جدّ شود ، حرام است .
مسأله 1758 - اگر پسر بدون اجازه پدر روزه مستحبّى بگيرد ، و در بين روز پدر او را نهى كند ، بايد افطار نمايد .
مسأله 1759 - كسى كه مىداند روزه براى او ضرر ندارد ، اگر چه دكتر بگويد ضرر