مسأله 1691 - اگر عمداً روزه خود را باطل كند و بعد عذرى مانند حيض يا نفاس يا مرض براى او پيدا شود ، كفّاره بر او واجب است بنابر احتياط واجب .
مسأله 1692 - اگر يقين كند كه روز اوّل ماه رمضان است وعمداً روزه خود را باطل كند ، بعد معلوم شود كه آخر شعبان بوده كفّاره بر او واجب نيست اگرچه احتياط مستحبّ آن است كه كفّاره بدهد .
مسأله 1693 - اگر انسان شك كند كه آخر رمضان است يا اوّل شوّال وعمداً روزه خود را باطل كند ، بعد معلوم شود اوّل شوّال بوده كفّاره بر او واجب نيست .
مسأله 1694 - اگر روزه دار در ماه رمضان با زن خود كه روزهدار است جماع كند ، چنانچه زن را مجبور كرده باشد كفّاره روزه خودش و روزه زن را بايد بدهد و اگر زن به جماع راضى بوده بر هر كدام يك كفّاره واجب مىشود .
مسأله 1695 - اگر زنى شوهر روزهدار خود را مجبور كند كه جماع نمايد يا كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، واجب نيست كفّاره روزه شوهر را بدهد .
مسأله 1696 - اگر روزه دار در ماه رمضان ، زن خود را مجبور به جماع كند و در بين جماع ، زن راضى شود بنابر احتياط واجب بايد مرد دو كفّاره و زن يك كفّاره بدهد .
مسأله 1697 - اگر روزهدار در ماه رمضان با زن روزهدار خود كه خواب است جماع نمايد ، يك كفّاره بر او واجب مىشود و روزه زن صحيح است و كفّاره هم بر او واجب نيست .
مسأله 1698 - اگر مرد زن خود را مجبور كند كه غير جماع كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند بجا آورد ، كفّاره زن را نبايد بدهد و بر خود زن هم كفّاره واجب نيست .
مسأله 1699 - كسى كه به واسطه مسافرت يا مرض روزه نمىگيرد ، نمىتواند زن روزهدار خود را مجبور به جماع كند ولى اگر او را مجبور نمايد ، كفّاره بر مرد واجب نيست .
مسأله 1700 - انسان نبايد در بجا آوردن كفّاره كوتاهى كند ولى لازم نيست فوراً آن را انجام دهد .
مسأله 1701 - اگر كفّاره بر انسان واجب شود و چند سال آن را بجا نياورد ، چيزى بر آن اضافه نمىشود .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 278
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٢٧٨