مسأله 1409 - اگر يك نفر به امام جماعت اقتدا كند ، هر ركعت از نماز آنان ثواب صد و پنجاه نماز دارد و اگر دو نفر اقتدا كنند هر ركعتى ثواب ششصد نماز دارد و هرچه بيشتر شوند ثواب نمازشان بيشتر مىشود تا به ده نفر برسند وعده آنان كه از ده گذشت ، اگر تمام آسمانها كاغذ و درياها مركّب و درختها قلم و جن و انس و ملائكه نويسنده شوند ، نمىتوانند ثواب يك ركعت آن را بنويسند .
مسأله 1410 - حاضر نشدن به نماز جماعت از روى بىاعتنايى جائز نيست ، و سزاوار نيست كه انسان بدون عذر نماز جماعت را ترك كند .
مسأله 1411 - مستحبّ است انسان صبر كند كه نماز را به جماعت بخواند و نماز جماعت از نماز اوّل وقت كه فرادى يعنى تنها خوانده مىشود ، بهتر است و نيز نماز جماعتى را كه مختصر بخوانند از نماز فرادى كه آن را طول بدهند بهتر مىباشد .
مسأله 1412 - وقتى كه جماعت برپا مىشود ، مستحبّ است كسى كه نمازش را فرادى خوانده دوباره با جماعت بخواند و اگر بعد بفهمد كه نماز اوّلش باطل بوده نماز دوم كافى است .
مسأله 1413 - اگر امام يا مأموم بخواهد نمازى را كه به جماعت خوانده دوباره با جماعت بخواند ، اشكال دارد .
مسأله 1414 - كسى كه در نماز وسواس دارد و فقط در صورتى كه نماز را با جماعت بخواند ، از وسواس راحتمىشود ، بايد نماز را با جماعت بخواند در صورتى كه وسواسى او بحدّى است كه مبطل نماز باشد .
مسأله 1415 - اگر پدر يا مادر به فرزند خود امر كند كه نماز را به جماعت بخواند ، بايد امر آنها را اطاعت كند و نماز را به جماعت بخواند .
مسأله 1416 - نماز مستحبّ را نمىشود به جماعت خواند ، مگر نماز استسقاء كه براى آمدن باران مىخوانند و نمازى كه واجب بوده و به جهتى مستحبّ شده است ، مانند نمازعيد فطر و قربان كه در زمان حضور امام عليه السلام واجب بوده و به واسطه غائب شدن ايشان مستحبّ مىباشد .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 237
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٢٣٧