مسأله 1239 - اگر در نماز احتياط چيزى كه ركن نيست سهواً كم يا زياد شود بنابر احتياط واجب بايد دو سجده سهو را بياورد .
مسأله 1240 - اگر بعد از سلام نماز احتياط شك كند كه يكى از اجزاء يا شرائط آن را بجا آورده يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1241 - اگر در نماز احتياط ، تشهّد يا يك سجده را فراموش كند ، بايد احتياطاً بعد از سلام نماز ، آن را قضا نمايد .
مسأله 1242 - اگر نماز احتياط و قضاى يك سجده يا قضاى يك تشهّد يا دو سجده سهو بر او واجب شود ، بايد اوّل نماز احتياط را بجا آورد .
مسأله 1243 - حكم گمان در شماره ركعتهاى نماز مثل حكم يقين است ، مثلًا اگر انسان گمان دارد كه نماز را چهار ركعت خوانده ، نبايد نماز احتياط بخواند و حكم گمان در افعال هم مثل يقين است پس اگر گمان كند فعلى را آورده بايد نماز را تمام كند و بنابر احتياط مستحبّ اعاده نمايد و اگر بعد از تجاوز محلّ گمان كند كه فعل را نياورده است بايد برگردد و آن فعل را بياورد و بنابر احتياط مستحبّ نماز را اعاده نمايد .
مسأله 1244 - حكم شك و سهو و گمان در نمازهاى واجب يوميّه و نمازهاى واجب ديگر فرق ندارد ، مثلًا اگر در نماز آيات شك كند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت ، چون شك او در نماز دو ركعتى است ، نمازش باطلمىشود .
سجده سهو
مسأله 1245 - براى پنج چيز بعد از سلام نماز ، انسان بايد دو سجده سهو به دستورى كه بعداً گفته مىشود بجا آورد :
اوّل آن كه در بين نماز ، سهواً حرف بزند .
دوم جايى كه نبايد نماز را سلام دهد ، مثلًا در ركعت اوّل سهواً سلام بدهد .
سوم آن كه يك سجده را فراموش كند .
چهارم آن كه تشهّد را فراموش كند .