مسأله 1175 - اگر يكى از شكهاى باطل براى انسان پيش آيد ، نمىتواند نماز را به هم بزند ، بلكه بايد به قدرى فكر كند تا شك مستقرّ شود و بعد از آن نماز را به هم بزند .
شكهايى كه نبايد به آنها اعتنا كرد
مسأله 1176 - شكهايى كه نبايد به آنها اعتنا كرد از اين قرار است :
اوّل شك در چيزى كه محلّ بجا آوردن آن گذشته است ، مثل آن كه در تشهّد شك كند كه سجده را بجا آورده يا نه .
دوم شكّ بعد از سلام نماز .
سوم شك بعد از گذشتن وقت نماز .
چهارم شك كثير الشك يعنى كسى كه زياد شك مىكند .
پنجم شك امام در شماره ركعتهاى نماز در صورتى كه مأموم شماره آنها را بداند و همچنين شكّ مأموم در صورتى كه امام شماره ركعتهاى نماز را بداند .
ششم شك در نماز مستحبّى .
1 - شك در چيزى كه محلّ آن گذشته است
مسأله 1177 - اگر در بين نماز شك كند كه يكى از كارهاى واجب آن را انجام داده يا نه ، مثلًا شك كند كه حمد خوانده يا نه ، چنانچه مشغول كارى كه بايد بعد از آن انجام دهد نشده ، بايد آنچه را كه در انجام آن شك كرده بجا آورد و اگر مشغول كارىكه بايد بعد از آن انجام دهد شده ، بشكّ خود اعتنا نكند .
مسأله 1178 - اگر در بين خواندن آيهاى شك كند كه آيه پيش را خوانده يا نه ، يا وقتى آخر آيه را مىخواند شك كند كه اوّل آن را خوانده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1179 - اگر بعد از ركوع يا سجود شك كند كه كارهاى واجب آن ، مانند ذكر و آرام بودن بدن را انجام داده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1180 - اگر در حالى كه به سجده مىرود شك كند كه ركوع كرده يا نه ، يا شك كند كه بعد از ركوع ايستاده يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .