مسأله 1041 - اگر پيش از آن كه به مقدار ركوع خم شود و بدن آرام گيرد عمداً ذكر ركوع را بگويد ، نمازش باطل است .
مسأله 1042 - اگر پيش از تمام شدن ذكر واجب ، عمداً سر از ركوع بردارد نمازش باطل است و اگر سهواً سر بر دارد ، چنانچه پيش از آن كه از حال ركوع خارج شود يادش بيايد كه ذكر ركوع را تمام نكرده ، بايد در حال آرامى بدن دوباره ذكر را بگويد ، و اگر بعد از آن كه از حال ركوع خارج شد يادش بيايد ، نماز او صحيح است .
مسأله 1043 - اگر نتواند به مقدار ذكر در ركوع بماند ، احتياط واجب آن است كه بقيّه آن را درحال برخاستن بگويد به قصد قربة مطلقة ورجاءً .
مسأله 1044 - اگر به واسطه مرض و مانند آن ، در ركوع آرام نگيرد نماز صحيح است ولى بايد پيش از آن كه از حال ركوع خارج شود ، ذكر واجب يعنى « سُبْحانَ رَبِّيَ العَظيمِ وَبِحَمْدِهِ » يا سه مرتبه « سُبْحانَ اللَّه » بگويد .
مسأله 1045 - هرگاه نتواند به اندازه ركوع خم شود ، بايد به چيزى تكيه دهد و ركوع كند و اگر موقعى هم كه تكيه داده ، نتواند بطور معمول ركوع كند ، بايد به هر اندازه مىتواند خم شود و اگر هيچ نتواند خم شود ، بايد موقع ركوع بنشيند و نشسته ركوع كند و احتياط واجب آن است كه نماز ديگرى هم بخواند و براى ركوع در حال ايستادن آن با سر اشاره نمايد .
مسأله 1046 - كسى كه مىتواند ايستاده نماز بخواند ، اگر درحال ايستاده يا نشسته نتواند ركوع كند ، بايد ايستاده نماز بخواند و براى ركوع با سر اشاره كند و اگرنتواند اشاره كند ، به نيّت ركوع چشمها را هم بگذارد و ذكر آنها را بگويد و به نيّت برخاستن از ركوع ، چشمها را باز كند و اگر از اين هم عاجز است ، بايد در قلب نيّت ركوع كند و ذكر آن را بگويد .
مسأله 1047 - كسى كه نمىتواند ايستاده يا نشسته ركوع كند و براى ركوع فقط مىتواند در حالى كه نشسته است كمى خم شود ، يا در حالى كه ايستاده است با سر اشاره كند ، بايد نشسته نماز بخواند و براى ركوع ولو كمى مىتواند خم شود و احتياط مستحبّ آن است كه نماز را تكرار كند و ايستاده و با اشاره سر بخواند .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 174
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص١٧٤