شده ، يا بفهمد بدن او نجس است و شك كند كه همان وقت نجس شده يا از پيش نجس بوده ، در صورتى كه آب كشيدن بدن ، نماز را به هم نمىزند ، بايد آب بكشد و اگر نماز را به هم مىزند ، بايد برهنه شود و نماز بخواند و احتياطاً قضا كند مگر آن كه از برهنه شدن معذور باشد كه با همان حال نماز بخواند ، و صحيح است .
مسأله 815 - كسى كه در پاك بودن بدن يا لباس خود شك دارد ، چنانچه نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد كه بدن يا لباسش نجس بوده نماز او صحيح است .
مسأله 816 - اگر لباس را آب بكشد و يقين كند كه پاك شده است و با آن نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد پاك نشده ، نمازش صحيح است اگر چه مستحبّ است كه اعاده كند .
مسأله 817 - اگر خونى در بدن يا لباس خود ببيند و يقين كند كه از خونهاى نجس نيست ، مثلًا يقين كند كه خون پشه است ، چنانچه بعد از نماز بفهمد كه از خونهايى بوده كه نمىشود با آن نماز خواند ، نماز او صحيح است .
مسأله 818 - اگر يقين كند خونى كه در بدن يا لباس اوست خون نجسى است كه نماز با آن صحيح است ، مثلًا يقين كند خون زخم و دمل است ، چنانچه بعد از نماز بفهمد خونى بوده كه نماز با آنباطل است ، نماز او صحيح است .
مسأله 819 - اگر نجس بودن چيزى را فراموش كند و بدن يا لباسش با رطوبت به آن برسد و در حال فراموشى نماز بخواند و بعد از نماز يادش بيايد ، نمازاو صحيح است ولى اگر بدنش با رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد و بدون اين كه خود را آب بكشد ، غسل كند و نماز بخواند ، غسل و نمازش باطل است و نيز اگر جايى از اعضاء وضو با رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد و پيش از آن كه آنجا را آب بكشد وضو بگيرد و نماز بخواند ، وضو و نمازش باطل مىباشد .
مسأله 820 - كسى كه يك لباس دارد ، اگر بدن و لباسش نجس شود و به اندازه آب كشيدن يكى از آنها آب داشته باشد ، بايد بدن را آب بكشد و نماز را به دستورى كه در
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 140
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص١٤٠