مسأله 752 - اگر دو مرد عادل به داخل شدن وقت خبر دهند ، يا انسان يقين كند كه وقت نماز شده و مشغول نماز شود و در بين نماز بفهمد كه هنوز وقت داخل نشده ، نماز او باطل است و همچنين است اگر بعد از نماز بفهمد كه تمام نماز را پيش از وقت خوانده ، ولى اگر در بين نماز بفهمد وقت داخلشده ، يا بعد از نماز بفهمد كه در بين نماز وقت داخل شده ، نماز او صحيح است .
مسأله 753 - اگر انسان ملتفت نباشد كه بايد با يقين به داخل شدن وقت مشغول نماز شود ، چنانچه بعد از نماز بفهمد كه تمام نماز را در وقت خوانده نماز او صحيح است و اگر بفهمد تمام نماز را پيش از وقت خوانده ، يا نفهمد كه در وقت خوانده يا پيش از وقت ، نمازش باطل است بلكه اگر بعد از نماز بفهمد كه در بين نماز وقت داخل شده است ، دوباره آن نماز را بخواند .
مسأله 754 - اگر يقين كند وقت داخل شده و مشغول نماز شود و در بين نماز شك كند كه وقت داخل شده يا نه ، نماز او باطل است ولى اگر در بين نماز يقين داشته باشد كه وقت شده ، و شك كند كه آنچه از نماز خوانده در وقت بوده يا نه نمازش صحيح است .
مسأله 755 - اگر وقت نماز به قدرى تنگ است كه به واسطه بجا آوردن بعضى از كارهاى مستحبّ نماز ، مقدارى از آن بعد از وقت خوانده مىشود ، بايد آن مستحبّ را بجا نياورد ، مثلًا اگر به واسطه خواندن قنوت مقدارى از نماز بعد از وقت خوانده مىشود ، بايد قنوت نخواند .
مسأله 756 - كسى كه به اندازه خواندن يك ركعت نماز وقت دارد ، بايد نماز را به نيّت ادا بخواند ولى نبايد عمداً نماز را تا اين وقت تأخير بيندازد .
مسأله 757 - كسى كه مسافر نيست اگر تا مغرب به اندازه خواندن پنج ركعت نماز وقت دارد بايد نماز ظهر و عصر هر دو را بخواند و اگر كمتر وقت دارد ، بايد فقط نماز عصر را بخواند و بعداً نماز ظهر را قضا كند و همچنين اگر تا نصف شب به اندازه خواندن پنج ركعت نماز وقت دارد ، بايد نماز مغرب و عشا را بخواند و اگر كمتر وقت دارد بايد فقط عشا را بخواند و بعداً مغرب را انجام دهد ونيّت اداء و قضا نكند و به قصد ما فى الذمّة بخواند .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 129
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص١٢٩