بداند تا وقتى كه مىخواهد نماز بخواند استحاضه او تغيير نمىكند ، پيش از داخل شدن وقت هم مىتواند خود را وارسى كند .
مسأله 411 - زن مستحاضه اگر پيش از آنكه خود را وارسى كند ، مشغول نماز شود ، چنانچه قصد قربت داشته و به وظيفه خود عمل كرده مثلًا استحاضهاش قليله بوده و به وظيفه استحاضه قليله عمل نموده ، نماز او صحيح است ، و اگر قصد قربت نداشته يا عمل او مطابق وظيفهاش نبوده مثل آنكه استحاضه او متوسطه بوده و به وظيفه قليله رفتار كرده ، نماز او باطل است .
مسأله 412 - زن مستحاضه اگر نتواند خود را وارسى نمايد ، بايد به آنچه مسلماً وظيفه او است عمل كند ، مثلًا اگر نمىداند استحاضه او قليله است يا متوسطه بايد كارهاى استحاضه قليله را انجام دهد ، و اگر نمىداند متوسطه است يا كثيره بايد كارهاى استحاضه متوسطه را انجام دهد ، ولى اگر بداند سابقا كدام يك از آن سه قسم بوده ، بايد به وظيفه همان قسم رفتار نمايد .
مسأله 413 - اگر خون استحاضه در اول ظهورش در باطن باشد و بيرون نيايد ، وضو يا غسل را كه زن داشته باطل نمىكند ، و اگر بيرون بيايد هر چند كم باشد وضو و غسل را باطل مىكند .
مسأله 414 - زن مستحاضه كه بعد از وضو يا غسل يا در اثناء آنها خون ديده اگر بعد از نماز خود را وارسى كند و خون نبيند چنانچه وقت وسعت داشته باشد ، بنابر احتياط لازم است بر حسب وظيفهاش وضو گرفته يا غسل نمايد و آن نماز را اعاده كند اگر چه بداند دوباره خون مىآيد .
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 90
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٩٠