تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 551

مساهمون:

ص٥٥١

طلاق مبارات

مسأله 2540 - اگر زن و شوهر يكديگر را نخواهند و زن مالى به مرد بدهد كه او را طلاق دهد ، آن طلاق را مبارات گويند . مسأله 2541 - اگر شوهر بخواهد صيغه مبارات را بخواند ، چنانچه مثلًا اسم زن فاطمه باشد ، بايد بگويد : « بارَأتُ زَوجِتى فاطمَةَ عَلى ما بَذَلَت فَهِي طالِق » ؛ يعنى من و زنم فاطمه در مقابل چيز بذل شده او از هم جدا شديم ، پس او رها است و اگر ديگرى را وكيل كند ، وكيل بايد بگويد : « عَن قِبَل مُوَكّلى بارَأت زَوجَتَهُ فاطمَةَ عَلى ما بَذَلَت فَهي طالِقٌ » و در هر دو صورت اگر به جاى كلمه « عَلى ما بَذَلَت » « بما بذلت » بگويد اشكال ندارد . مسأله 2542 - صيغه طلاق خلع و مبارات بايد به عربى صحيح خوانده شود ، ولى اگر زن براى آنكه مال خود را به شوهر ببخشد ؛ مثلًا به فارسى بگويد براى طلاق ، فلان مال را به تو بخشيدم اشكال ندارد . مسأله 2543 - اگر زن در بين عده طلاق خلع يا مبارات از بخشش خود برگردد ، شوهر مىتواند رجوع كند و بدون عقد دوباره او را زن خود قرار دهد . مسأله 2544 - مالى را كه شوهر براى طلاق مبارات مىگيرد ، بايد بيشتر از مهر نباشد ، ولى در طلاق خلع اگر بيشتر باشد اشكال ندارد .