مسأله 2436 - زنى كه صيغه شده چنانچه بدون اجازه شوهر از خانه بيرون برود و بواسطه بيرون رفتن ، حق شوهر از بين مىرود ، بيرون رفتن او حرام است .
مسأله 2437 - اگر زنى مردى را وكيل كند كه به مدت و مبلغ معين او را براى خود صيغه نمايد ، چنانچه مرد او را به عقد دائم خود در آورد يا به غير از مدت يا مبلغى كه معين شده او را صيغه كند ، وقتى آن زن فهميد ، اگر اجازه نمايد آن عقد صحيح وگر نه باطل است .
مسأله 2438 - براى محرم شدن مىتواند پدر يا جد پدرى دختر نا بالغ خود را يك ساعت يا بيشتر به عقد كسى در آورد و احوط آن است كه اگر دختر خيلى كوچك است براى مدت طولانىترى عقد كرده و سپس بقيه مدت را ببخشند .
مسأله 2439 - اگر پدر يا جد پدرى ، طفل خود را كه در محل ديگرى است و نمىداند زنده است يا مرده ، براى محرم شدن به عقد كسى در آورد بر حسب ظاهر محرم بودن حاصل مىشود و چنانچه بعداً معلوم شود كه در موقع عقد ، آن دختر زنده نبوده عقد باطل است و كسانى كه بواسطه عقد ظاهراً محرم شده بودند نامحرمند .
مسأله 2440 - اگر مرد مدت صيغه زن را ببخشد ، چنانچه با او نزديكى كرده بايد تمام چيزى را كه قرار گذاشته به او بدهد و اگر نزديكى نكرده واجب است نصف مهر را بدهد و احتياط مستحب آن است كه تمام مهر را بدهد . مسأله 2441 - مرد مىتواند زنى را كه صيغه او بوده و هنوز عدهاش تمام نشده به عقد دائم خود در آورد يا اينكه دوباره صيغه نمايد ، ولى اين كار قبل از تمام شدن مدت صيغه جايز نيست ، مگر آنكه باقى مدت را به زن ببخشد .
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 528
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٥٢٨