تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 226

مساهمون:

ص٢٢٦
« سبحان اللَّه » يا يك مرتبه « سُبحانَ رَبّي العظِيم وَ بِحَمده » بگويد و ظاهر اين است كه گفتن هر ذكرى كه به اين مقدار باشد كفايت مىكند ولى در تنگى وقت ، بلكه مطلقا گفتن يك « سُبحانَ اللَّه » كافى است . مسأله 1038 - ذكر ركوع بايد دنبال هم و به عربى صحيح گفته شود و مستحب است آن را سه يا پنج يا هفت مرتبه ، بلكه بيشتر بگويند . مسأله 1039 - در ركوع بايد به مقدار ذكر واجب ، بدن آرام باشد و در ذكر مستحب هم آرام بودن بدن بهتر است . مسأله 1040 - اگر موقعى كه ذكر واجب ركوع را مىگويد ، بى اختيار به قدرى حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج شود ، بهتر اين است كه بعد از آرام گرفتن بدن دوباره ذكر را بگويد ، ولى اگر كمى حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج نشود يا انگشتان را حركت دهد ، ضررى ندارد . مسأله 1041 - اگر پيش از آنكه به مقدار ركوع خم شود و بدن آرام گيرد ، عمداً ذكر ركوع را بگويد ، لازم است دوباره ذكر را بعد از آرام گرفتن بدن بگويد و بهتر است نماز را اعاده كند . مسأله 1042 - اگر پيش از تمام شدن ذكر واجب ، عمداً سر از ركوع بردارد كه از حد ركوع خارج شود نمازش باطل است و اگر سهواً سر بردارد چنان كه پيش از آنكه از حال ركوع خارج شود يادش بيايد كه ذكر ركوع را تمام نكرده ، بايد در حال آرامى بدن ذكر را بگويد و اگر بعد از آنكه از حال ركوع خارج شد ، يادش بيايد نماز او صحيح است . مسأله 1043 - اگر نتواند به مقدار ذكر واجب در ركوع بماند ، احتياط واجب آن است كه بقيه آن را در حال برخاستن بگويد و تا مىتواند قبل از خروج از حد ركوع ذكر را تمام كند .
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 226 | السيد محمود الهاشمي الشاهرودي