مسأله 478 - اگر زن در آخر وقت نماز ، از خون پاك شود و به اندازه غسل و خواندن يك ركعت نماز يا بيشتر از يك ركعت وقت داشته باشد ، بايد نماز را بخواند و اگر نخواند بايد قضاى آن را بجا آورد .
مسأله 479 - اگر زن حائض به اندازه غسل وقت ندارد ، ولى مىتواند با تيمم نماز را در وقت بخواند ، احتياط واجب آن است كه آن نماز را با تيمم بخواند ، در صورتى كه نخواند بنابر احتياط قضا بر او واجب است ، اما اگر گذشته از تنگى وقت تكليفش تيمم است ، مثل آنكه آب برايش ضرر دارد ، بايد تيمم كند و آن نماز را بخواند و در صورتى كه نخواند لازم است قضا نمايد .
مسأله 480 - اگر زن بعد از پاك شدن از حيض شك كند كه براى نماز وقت دارد يا نه ، بايد نمازش را بخواند .
مسأله 481 - اگر به خيال اينكه به اندازه تهيه مقدمات نماز و خواندن يك ركعت وقت ندارد نماز نخواند ، و بعد بفهمد وقت داشته ، بايد قضاى آن نماز را بجا آورد .
مسأله 482 - مستحب است زن حائض در وقت نماز ، خود را از خون پاك نمايد و پنبه و دستمال را عوض كند و وضو بگيرد ، و اگر نمىتواند وضو بگيرد تيمم نمايد و در جاى نماز رو به قبله بنشيند و مشغول ذكر و دعا و صلوات شود . مسأله 483 - خواندن و همراه داشتن قرآن و رساندن جايى از بدن به ما بين خطهاى قرآن ، و نيز خضاب كردن به حنا و مانند آن ، براى حائض مكروه است .
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 102
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص١٠٢