در امكان عقلى عمر جاودان هيچ شبهه و شكى نيست و گمان نمىرود كسى تا حال امكان عقلى آن را ردّ كرده باشد ، يعنى عمر جاويد را براى بشر محال دانسته باشد .
آنچه همواره تحت مطالعه قرار داشته مسألهء امكان علمى آن مىباشد ، يعنى علماى زيستشناس و دانشمندان ديگر با آزمايشها و تحقيقات خود خواستهاند بدانند : آيا مىتوان عمر جاودان در دسترس بشر قرار داد و كارى كرد كه هركس بخواهد بتواند از آن برخوردار شود ؟
آيا آزمايشهائى كه تاكنون براى رسيدن به اين مقصود شده موفقيّت آميز بوده است ؟
آيا تلاشهاى علماء در اين موضوع آنان را بيشتر اميدوار ساخته يا نااميد ؟
و آيا بايد فحص و مطالعه را در اطراف اين موضوع دنبال كرد ؟
و آيا همانطور كه بشر توانست ميكروب آبله و مالاريا و ميكروب سل و بيماريهاى ديگر را كشف كند و با آنها مبارزه نمايد مىتواند از بريده شدن طناب عمر هم جلوگيرى نمايد ؟
و بالأخره جواب اين پرسشها از نظر علم مثبت است يا منفى ؟
اين مسألهاى است كه هركس فوق العاده به آن علاقهمند است و شايد مسألهاى مهمتر از آن در مسائل زندگى مادّى او نباشد و مسائل ديگر مانند مبارزه با بيماريها و كوشش در كشف داروى سرطان و مرضهاى خطرناك ديگر همه از جزئيات و فروع اين مسأله است ، يعنى عشق و علاقه به ادامه حيات و عمر زندگى بيشتر .
نويد امن و امان (فارسى) — صفحة 188
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص١٨٨