ضعف قواى عقلى خود را آشكار مىسازد ، به بانگ ملكوتى :
ما هذِهِ التَّماثِيلُ الَّتِي أَنْتُمْ لَها عاكِفُونَ
« 1 »
« اين مجسمههاى بىروح چيست كه عمرى بر أن معتكف شدهايد » .
گوش فرا نمىدهد . بزرگترين رهبران دنياى مادّى ما شكستن عهد و پيمان و نقض تمام قوانين بين المللى و هر تجاوز و ستم را ننگ و عار نمىشمارد و خلاصه مدنيّت منهاى انسانيّت روزبهروز توسعه يافته و گسترش مىيابد .
در اين جهان تنها نورى كه نشاط بشر را نگاه مىدارد و او را اميدوار مىسازد كه سرانجام محكوم به انقراض و فنا ، سقوط دائم در ظلمات حيوانيّت ، تجاوز زورمندان ، و جهنم بىايمانى و بدبختى نيست ، همان بشارات انبياء و پيشوايان دينى است كه همه را به آينده جهان ، خوش بين نموده و نور اميد را در دلها روشن ساخته است .
همه با اعتماد تمام و قلبى سرشار از نشاط انتظار دارند ؛ انتظار كسى را دارند كه اين ابرهاى تيره ظلم و ستم و فساد را ، از افق عالم بر طرف كرده و در عالم ، برادرى و آزادى واقعى را برقرار ، و احكام عالى آسمانى را اجرا نمايد و بشر را به سوى هدف شريف انسانى رهنمائى فرمايد .
شيعيان و مؤمنان به اين ظهور ، شب و روز نيمه شعبان را جشن مىگيرند و چراغانى مىكنند و خيابان و بازار و مغازهها و خانهها را زينت مىنمايند و غرق در شادمانى مىشوند و به ملل جهان علاقه خود را به عدل و داد ، صلح و برادرى جهانى اعلام ، و روح شكستناپذير و
هامش
( 1 ) - سورهء انبياء ، آيهء 52 .