تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 273

مساهمون:

ص٢٧٣
بدكرداريشان ، بازخواست مىكند و زمين ، پاره‌هاى جگرش ( يعنى همان گنج و . . . ) را براى ايشان بيرون مىآورد و كليدهايش را تسليم آن حضرت مىنمايد و به شما نشان مىدهد كه روش اجراى عدالت چگونه است و قوانين ترك شده از كتاب و سنّت را زنده مىكند » . « 1 »

انتقام امام زمان عليه السلام

1 . ابوحمزه ثمالى از امام باقر عليه السلام پرسيد : « آيا همه شما ، قيام كننده به حقيقت نيستيد ؟ » فرمود : هنگامى كه جدم حسين عليه السلام كشته شد ، فرشتگان گريه و فغان و ناله كردند ؛ و گفتند : « اى خداى ما واى سرور ما ! آيا از كسى كه برگزيده و پسر برگزيده تو را كشت ، مىگذرى ؟ » خداوند به آن‌ها وحى نمود : « اى ملائكه من ! ساكت باشيد . به عزت و جلالم سوگند ! از آن‌ها انتقام مىگيرم ، اگر چه پس از گذشت زمانى باشد » . سپس خداوند ، امامان از نسل حسين عليه السلام را براى آن‌ها آشكار نمود و فرشتگان از اين جريان خوشحال شدند و ديدند كه يكى از آن‌ها ايستاده و نماز مىخواند . سپس خداوند فرمود : « با اين قائم عليه السلام از آن‌ها انتقام مىگيرم » . « 2 » 2 . امام صادق عليه السلام فرمود : رود فرات در زمان اميرالمؤمنين عليه السلام طغيان كرد . پس ايشان با دو پسرش ، حسن و حسين عليهما السلام سوار بر مركب شدند و از ثقيف عبور كردند . ثقيفيان گفتند : « على عليه السلام آمد تا آب را برگرداند » . امام على عليه السلام فرمود : « به خدا قسم ! من و اين دو پسرم ، كشته مىشويم و خداوند در آخرالزمان ، مردى از نسل مرا
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه ، ج 2 ؛ ينابيع المودة ، ص 437 . ( 2 ) . دلائل الامامة ، ص 239 ؛ بحار از علل الشرايع .