به وسيله او ، زمين را بعد از مرگش احيا مىكند و دين حق را ظاهر مىنمايد ، ولو اينكه مشركان از اين اظهار دين ، ناخرسند باشند . براى او غيبتى است كه عدّهاى روى گردان مىشوند ، ولى عدّهاى ديگر ديندار باقى مىمانند و مورد اذيت قرار مىگيرند و به آنها گفته مىشود :
مَتَى هذا الْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صادِقِينَ ؛ « 1 » « چه وقت است آن وعده اگر راست مىگوييد ؟ » ؛
و اما كسانى كه در زمان غيبت او ، بر اذيت و تكذيب مخالفان صبر كنند ، اين صبر به منزله جهاد با شمشير در كنار رسول خداوند صلى الله عليه و آله است » . « 2 »
امام زمان عليه السلام از نوادگان امام سجاد عليه السلام
1 . امام صادق عليه السلام فرمود : دختر على بن ابىطالب عليه السلام هنگامى كه متوجه كار پسر برادرش ، على بن الحسين عليه السلام شد كه خود را در عبادت به زحمت مىاندازد ، جابر بن عبداللَّه انصارى را خواست و به او گفت : « اى صحابى رسول خدا ! ما بر شما حقى داريم و از حقوق ما بر شما اين است كه هرگاه مشاهده كرديد كه يكى از ما خود را به سختى و هلاكت مىاندازد ، بر شما لازم است كه او را متذكر شويد و او رادعوت به آرامش كنيد و على بن الحسين عليه السلام كه جانشين پدرش مىباشد ، به علّت اينكه در عبادت به خود سخت گرفته ، بينىاش زخم شده و پيشانى و زانوان او پينه بسته است » .
جابر آمد و به درب خانه على بن الحسين عليه السلام رفت و در كنار درب خانه محمّد باقر عليه السلام عدّهاى از جوانان بنى هاشم را ديد كه آنجا جمع شده بودند . جابر به او نگاه
هامش
( 1 ) . سورهء نمل ، آيه 71 .
( 2 ) . كفاية الاثر ، ص 23 .