گفت : « اى پسر رسول خدا ! معناى اين سخن خداوند فَأَتَمَّهُنَّ ؛ « پس اسماء را تمام كرد » ، چيست ؟ » فرمود : « يعنى نامها را تا قائم عليه السلام كامل كرد ؛ يعنى دوازده امام كه نه نفر از فرزندان حسين عليه السلام هستند » . مفضل گفت : « اى پسر رسول خدا ! مرا در مورد اين سخن خداوند - عزّوجلّ -
وَجَعَلَها كَلِمَةً باقِيَةً فِي عَقِبِهِ ؛ « 1 » « و كلمهاى در انتهاى آن باقى گذاشت ، آگاه كن » .
فرمود : « آن ، امامت در فرزندان حسين عليه السلام است و نه در فرزندان حسن عليه السلام كه آن دو ، فرزندان رسول خدا صلى الله عليه و آله و دو نوهاش سرور جوانان اهل بهشتاند » .
سپس فرمود : « موسى و هارون ، دو پيامبر و دو برادر بودند و خداوند - عزّوجلّ - پيامبرى را در نسل هارون قرار داده و نه موسى و هيچ كدام نگفتند چرا ؟ ! خداوند نيز امامت را در نسل حسين عليه السلام قرار داد ، نه در نسل حسن عليه السلام ؛ زيرا خداوند تبارك و تعالى در كاهاى خود حكيم است و از آنچه انجام مىدهد ، سؤال نمىشود ؛ در حالى كه مردم را بازخواست مىكند » . « 2 »
امام مهدى عليه السلام از فرزندان امام على عليه السلام
1 . پيامبر صلى الله عليه و آله در حديثى طولانى پس از ذكر جملاتى در فضيلت امام على عليه السلام فرمود : « آگاه باشيد كه او دوست ، وزير ، منتخب ، جانشين بعد از من و ولى هر مرد و زن مؤمن پس از من است و هرگاه كه مرگ سراغ او آمد ، پسرم حسن عليه السلام بعد از اوست و هرگاه كه مرگ سراغ او آمد ، فرزندم حسين عليه السلام پس از اوست ؛ سپس امامان
هامش
( 1 ) . سوره زخرف ، آيه 28 .
( 2 ) . كمال الدين ؛ ينابيع المودة ، ص 97 .