بخش نخست پيرامون بشارتهاى قرآن مجيد و احاديث به ظهور حضرت صاحب الزمان ( عجل اللَّه تعالى فرجه )
« الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ » « 1 »
ايمان به غيب
هسته مركزى نبوات و اديان حقّه و مابه الامتياز عمده مكتب انبيا و پيامبران از مكتبهاى ديگر ، ايمان به غيب است .
انبيا ربط عالم محسوس و شهادت را به عالم معقول و غيب بيان كرده و بشر را با عوالم غيب آشنا مىسازند .
ايمان به غيب ؛ يعنى ايمان به امور و چيزهايى كه از حواسّ ظاهرى پنهان است . خواه ادراك آن با حواس باطنى و قوّه عاقله ممكن باشد ، مثل وجود خدا و صفات ثبوتيه و سلبيهء او ، و معاد و بهشت و دوزخ و فرشتگان ؛ و خواه ممكن نباشد ، مثل حقيقت ذات و صفات خدا و حقيقت ملائكه و روح . خواه راجع به امور و حوادث گذشته ؛ و خواه مربوط به امور آينده باشد .
هامش
( 1 ) . سوره بقره ، آيه 3 .