« وَما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ » ؛ « 1 »
« و اين كار اصلًا بر خدا دشوار نيست » .
شاد باش اى عارف نيكو سير * كاين شب هجران سحر گردد سحر
شاد باش اى خستهء بار فراق * شاد باش اى غرق بحر اشتياق
مىدمد از لطف حقّ ، صبح ظهور * مىشود گيتى پر از وجد و سرور
افكند البته از رخ ، اين نقاب * فاش سازد امر حقّ را ، بىحجاب
مىكشد از دشمن حقّ ، انتقام * مىبرد از شرك و از اصنام ، نام
اوليا گردند گردش جمله جمع * همچو پروانه به گرد نور شمع
مىنشيند بر سرير احتشام * مىدهد دنيا سراسر انتظام
از خداوند قدير بىنظير * هست اين وعده تخلف ناپذير
تا كنى از صدق دل ، تصديق اين * « إِنَّهُ لا يُخْلِفُ الْمِيعاد » بين
البشارة ! اى كه دارى انتظار * مىشود آخر سحر ، اين شام تار
البشارة ! مصلح نيكو سرشت * آيد و گيتى كند رشك بهشت
صبر كن صبر ، اى به هجران مبتلا * كه رسد دوران وصلش بر ملا
شاد زى كآيد دگر ره نوبهار * و ز گل سورى شود يك سو غبار
البشارة ! " صافى " صافى ضمير * كه جوان گردد دگر ، اين چرخ پير « 2 »
هامش
( 1 ) . سوره ابراهيم ، آيه 20 .
( 2 ) . اشعار از مرحوم آيت اللَّه والد نويسنده - اعلى اللَّه مقامه - است .