مىباشند ، در تعريف اسلام و اركان دعوت آن ، بايد به قرآن مجيد و سنّت رسول اكرم صلى الله عليه و آله و احاديث شريفه اهل بيت عليهم السلام رجوع شود تا از انحراف و گمراهى مصون بمانيم .
تعريفات و ارشادات و شرح و بيانهايى كه از اين منبع باشد ، صحيح و صد در صد اسلامى و اصيل است .
يكى از اين اصطلاحات و الفاظ اسلامى ، " امام " و " امامت " است كه در قرآن مجيد و احاديث و كتابهايى كه در علوم مختلف اسلامى نوشته شده ، بسيار ديده مىشود . « 1 » فرقه ناجيه « 2 » و محقّه شيعه اثنى عشريه را " اماميه " مىگويند ؛ براى اينكه معتقد به وجود امام در هر عصر و زمان مىباشند .
البته كم و بيش همه اين عقيده را درك مىكنند ؛ امّا از آنجايى كه آشنايى بيشتر با اين عقيده سازنده و مفهوم امام و امامت و دانستن رابطه اين عقيده با عمل و با نظام سياسى و تابعيت از آن ، كمال لزوم را دارد ، و نظر به اينكه بر خلاف گمان برخى ناآگاهان ، اين مسأله و اصل اسلامى تنها يك مسأله عقيدتى نيست و به عمل و نظامى كه مسلمان بايد تابعيت آن را داشته باشد ، ارتباط دارد . و بالاخره علاوه بر اعتقاد به امامت اشخاص و افراد معين ، عقيده به نظام مستمرّ الهى است كه بهترين و برترين نظام است . در اين مقاله در رابطه با امامت حضرت بقية اللَّه ، مهدى موعود ، حجة بن الحسن العسكرى - ارواحنا فداه - و نقش سازندهء عقيده به امامت آن حضرت ، به طور فشرده توضيحات و مطالبى به صورت چند پرسش و پاسخ در
هامش
( 1 ) . در قرآن مجيد كلمه « امامت » نيست ، امّا « امام » به صورت مفرد و جمع آن « ائمه » در دوازدهمورد آمده است .
( 2 ) . در مورد فرقه ناجيه كه در حديث مشهور آمده است شيعهء اثنى عشرى مىباشند ، به رساله « حول حديث الافتراق » تأليف نگارنده و كتابهاى ديگر رجوع شود .