مقدمه
سير توحيدى و معنوى و كمالى انسان ، اگرچه به ظاهر از معرفة اللَّه و توحيد و ساير صفات كماليهء بارى تعالى آغاز مىشود ، در ادامه و امتداد نيز همان تكامل معرفت خدا و عقيدهء توحيد و جلوههاى آن است .
عقايد ديگر مثل نبوّت و امامت و معاد ، هرچند اصولى مستقل در كنار عقيده توحيد محسوب مىشوند ، در وجود و واقعيت يافتن متأخر از عقيده توحيد و مرتبط به آن مىباشند ، و در واقع مكمّل آن و بسط و تفصيل معرفت خدا و صفات كمالى ذاتى و افعالى او است .
عقيده به نبوّت ، مرتبهاى از مراتب كمال عقيده به توحيد ، و جلوهاى از جلوههاى معرفت خدا است . همچنين عقيده به معاد و امامت ، همه از شؤون و تجلّيات اين عقيده است . آنان كه خدا را به اسماء الحسنى و صفات عليايى كه دارد مىشناسد ، به فرستادن پيامبران و اعطاء معجزه به آنها و نزول كتاب و موازين و قواعد و احكام مورد نياز بشر از جانب او ايمان مىآورند ، چنانكه به نصب امام و وجود حجت در هر عصر و زمان و ولايت و ساير نظامات نيز ايمان مىآورند .
همچنان كه وقتى خدا را به عدل و حكمت و منزه بودن از كار لغو و عبث و بيهوده شناختند ، به معاد ايمان مىآورند . و خلاصه ابعاد معرفت خدا و فروع عقيده به