س 1935
- اگر يكى از شركاء بخواهد سهم آب زمين خود را به غريبهاى بفروشد آيا ساير شركاء مىتواند مانع شوند و آيا در اجازهء زمين يا آب حق شفعه هست ؟
ج
- حكم اين مسأله حكم مسأله قبلى است .
س 1936
- شخصى يك مقدار زمين كشاورزى را به پسر دائى خودش هبه نموده كه اين پسر دائى به مدت هفت سال از اين زمين استفاده برده و بعد از هفت سال اين زمين را به كسى ديگر فروخته و مدّت هفت سال ديگر اين شخص ثانى از آن زمين استفاده برده بعد از چهارده سال پسر عموى صاحب اوّلى زمين كه زمينش را هبه كرده ادعاى شفعه بر اين زمين را نموده آيا حق شفعه براى پسر عموى بعد از چهارده سال ثابت مىشود يا نه ؟
ج
- در مورد سؤال حق الشّفعه شده مگر آن كه شفيع از فروش زمين تا هفت سال بعد مطلع نشده باشد .
س 1937
- شخص زارعى زمينى را به مقدار 25 جريب به مدت تقريباً 50 سال به عنوان مزارعة كشت و زرع مىكرد و در اين مدت نهال زيادى در آن غرس كرده كه بعضى آنها به ثمر رسيده و بعضى در شرف ثمر رسيدن است اكنون صاحب زمين مىخواهد آن را به ديگرى بفروشد زارع مىگويد بنده زمين را خريدارم و قيمت آن را مطابق عرف محل مىپردازم ولى مالك زمين قبول نمىكند با توجه به آنكه زارع در اشجار مغروسه با مالك زمين شريك است و طبق فتواى حضرت آية اللَّه العظمى گلپايگانى زارع حق ريشه در زمين مذكور طلب دارد و فقهاء رضوان اللَّه تعالى عليه در كتاب شفعه فتوى مىدهند كه اگر شخصى با مالك در زمين شريك نباشد ولى در نهر و يا طريق آن شريك باشد حق الشفعة طلب دارد و همين طور كه در اشجار آن شركت دارد تبعاً للارض آيا زارع مذكور حق اولويت خريد زمين دارد يا نه و اصولًا براى چنين زارعى حق الشفعة ثابت است يا خير حكم اللَّه را بيان فرمائيد .
ج
- اگر مالك و زارع در زمين و اشجار شريك باشند و مالك سهم خود از