تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع الاحكام (فارسى) — صفحة 314

مساهمون:

ص٣١٤

س 1088

- كارگر افغانى يكصد هزار تومان پول ايرانى را طبق پول رايج كشور خودش به يك ميليون پول افغانى به دست شخصى به صورت حواله مىدهد كه پس از شش ماه به پدرش پرداخت كند . امانت دار طى اين مدت دچار خسارت شده و ورشكست مىشود صاحب پول بابت ديركرد ، پول اضافى مىخواهد درحالىكه در سند بابت ديركرد و خسارت حواله دار چيزى ذكر نشده حواله دار حاضر است پس از دو سال يك ميليون افغانى بپردازد ولى صاحب پول نسبت به بالا رفتن ارزش تومان مىگويد يا صد هزار تومان يا يك ميليون و چهار صد هزار پول افغانى بپردازيد آيا شرعاً پول اضافى حلال است در صورتى كه هيچ‌كدام‌شان براى حواله دار مقدور نباشد ؟

ج

- در فرض سؤال اگر يكصد هزار تومان پول ايرانى را به يك ميليون پول افغانى فروخته كه راس شش ماه خريدار بپردازد فروشنده بيشتر از يك ميليون افغانى طلبكار نيست . و اللّه العالم

س 1089

- اگر بگويند من اين مبلغ صد هزار تومان را به شما در عوض ماهى پنج هزار تومان فروختم و طرف مقابل هم بگويد قبول كردم آيا اين مسأله از نظر شرع جايز است يا نه و آيا ربا محسوب مىشود ؟

ج

- به نحوى كه در سؤال ذكر شده صحيح نيست و باطل است .

س 1090

- آيا اجازه مىفرمائيد مثلًا مبلغ يك ميليون تومان را نقداً به يك ميليون و صد هزار تومان بفروشيم ؟

ج

- در فرض سؤال ، خريد يك ميليون تومان نقد به يك ميليون و يكصد هزار تومان نقد عند العرف سفهى است و عقلائى نيست حتى در فروش يك ميليون تومان نقد به يك ميليون تومان نقد نيز همين اشكال هست بلى اگر در مثل اين معامله غرض عقلائى عرفى باشد مثل اينكه شخصى كه اسكناس يك ميليونى دارد و نياز به يك ميليون اسكناس خرد دارد يك ميليون خرد يا كمتر را به يك ميليون بفروشد اشكال ندارد يا اگر نياز به يك اسكناس يك ميليونى دارد آن را به يك ميليون و يكصد هزار تومان خريدارى نمايد .