تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع الاحكام (فارسى) — صفحة 125

مساهمون:

ص١٢٥

س 446

- اين جانب مدت بيست سال است كه در شركت ملى حفارى نفت مشغول به كار مىباشم در طول ماه پس از 14 روز متوالى كار ، 14 روز متوالى استراحت و مرخصى دارم . با اين تناوب طبق ضوابط شركت در پى حفر چاه نفت در خارج از شهرها فعاليت مىنمايم و به فراخور حجم كار مدت اتمام حفارى چاهها مختلف و در نتيجه محل كارم متغيّر خواهد بود بطورى كه گاهى سه ماه و گاهى يك سال عمليات حفارى در يك منطقه طول مىكشد نظر به اينكه خانواده‌ام در شهر و به فاصلهء دهها كيلومتر دور از محلّ كارم زندگى مىكنند و پس از پايان هر 14 روز كار به محل زندگى خانواده‌ام مراجعت مىكنم و پس از 14 روز استراحت دوباره براى يك دورهء 14 روز به محل كار بر مىگردم مرقوم فرمائيد حكم نماز و روزهء اين جانب در محلّ كار و همچنين در مدت مسافرت از منزل تا محلّ كار و يا بالعكس كه گاهى از يك روز هم بيشتر مىشود چگونه خواهد بود ؟ ضمناً در يك سال يك ماه مرخصى دارم در پايان مرخصى كه به سركار مىروم در مسير راه و سركار وضعيت نماز و روزه چگونه است ؟ و در بعضى از مواقع قبل از شروع عمليات حفارى ميدانيم كه كمتر از ده روز در يك مكان براى كار متوقف مىشويم و عمليات حفارى را انجام مىدهم در اين صورت حكم نماز و روزه‌ام چگونه خواهد بود ؟

ج

- در مورد سؤال ، كه چهارده روز در محلّ زندگى ميمانيد و چهارده روز در محلّ كار حكم دائم السفر نداريد يعنى هر وقت فاصله محلّ كار با محلّ سكونت به قدر مسافت شرعى باشد در بين راه حكم مسافر را داريد يعنى نماز شكسته است و روزه صحيح نيست و اما در محل كار با اينكه قصد ماندن ده روز و بيشتر داريد نماز تمام و روزه صحيح است و الّا نماز قصر و روزه هم صحيح نيست و از اينجا حكم مسافرت بعد از دو ران مرخّصى و نيز مواقعى كه عمليّات حفّارى كمتر از ده روز طول ميكشد هم معلوم شد كه در هر دو مورد نماز شكسته است و روزه صحيح نيست .

س 447

- شخصى در كرج مقيم است و همه روزه در چهار فرسخى كرج در كارخانه‌اى مشغول به كار مىباشد اگر اين شخص اتفاقاً در تهران كار داشته باشد