يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُون ) « 1 » هم بر همين مطلب دلالت دارد ، يعنى مىفرمايد در همان زمان پيامبر صلّىالله عليه و آله ، على عليهالسّلام ولى و امام بوده است و اين ولايت منحصر به جانشينى حضرت رسول صلّىالله عليه و آله نمىشود .
احترام خاصّ اميرالمؤمنين به پيامبر عليهماالسّلام
البتّه احترامى كه اميرالمؤمنين عليهالسّلام نسبت به حضرت رسول صلّىالله عليه و آله داشتند احدى از مخلوقات نداشت ، يعنى آن عظمتى كه اميرالمؤمنين عليهالسّلام از آن حضرت درك مىكردند كسى نمىتوانست آن را درك كند .
به همين خاطر است كه بسيارى از علوم صادره از اميرالمؤمنين عليهالسّلام بعد از حضرت رسول صلّىالله عليه و آله بوده است ، به اين معنا كه در حيات پيامبر اكرم صلّىالله عليه و آله ، اميرالمؤمنين عليهالسّلام خودش را فانى در وجود ايشان مىدانسته است و در مقابل ، كسانى هم بودند كه گاهى اوقات با نادانى و جهالت در مقابل وجود مبارك پيامبر اكرم صلّىالله عليه و آله عرض وجود مىكردند .
شما اين خطبههاى بسيار برجستهاى كه از حضرت على عليهالسّلام در مورد الهيّات و معارف است ببينيد . آنها را بعد از حضرت رسول صلّىالله عليه و آله ايراد فرمودهاند كه دلالت بر اين دارد كه ايشان در مقابل حضرت رسول صلّىالله عليه و آله نمىخواستند ذرّهاى عرض وجود كنند .
هامش
( 1 ) . سوره مائده ، آيه 55 .