« فَهُمْ وَ الْجَنَّةُ كَمَنْ قَدْ رَآهَا فَهُمْ فِيهَا مُنَعَّمُونَ وَ هُمْ وَ النَّارُ كَمَنْ قَدْ رَآهَا فَهُمْ فِيهَا مُعَذَّبُونَ » « 1 »
دقت در صرف بيتالمال
در صرف بيت المال ، دقّت فراوانى داشت ، و مىشود گفت كه حتى دينارى به كسى براى غير خدا نپرداخته بود .
شخصاً و براى حوائج شخصى خود ، مثل لباس و بلكه غذا از سهم مبارك و بيت المال استفاده نمىكرد .
سادهزيستى
خانه و اندرون بيت او ساده ، بىپيرايه و به فرشهاى كهنه - كه شايد از گذشته به او ارث رسيده بود - مفروش بود .
احترام به بزرگان
اهتمام به مستحبات
به بزرگان گذشته و معاصر احترام مىكرد . در اظهار حق و ابطال باطل ، مسامحه و مجامله نمىنمود و رعايت امور و حقوقى كه رعايت آنها از مستحبات و مكارم اخلاق و آداب بود كمال اهتمام را داشت .
احترام به خادمان دين
هر كس قدمى در راه خدا برداشته بود و مصدر خدمتى به دين و مذهب شده بود ، نزد او احترامى خاص داشت . ياد دارم زمانى به پدر بزرگوارم فرمود :
« من يك شب هم شما را فراموش نمىكنم . »
دفاع از مكتب
در امر ترويج دين و دفاع از حدود و ثغور اسلام و مذهب ، آنچه را در توان داشت انجام مىداد . غم و غصهاى اگر برايش بود ، همان فكر و انديشهى مسائل اسلامى بود .
هامش
( 1 ) . نهج البلاغة صبحى صالح ، خطبه 193 .