فرشهاى منزل ايشان ، رنگ و رو رفته بود . لباسها ، بسيار ساده و كم قيمت بود . همين نوع زندگى هم از بيت المال نبود ، بلكه از مال شخصى بود كه از بروجرد براى ايشان مىآوردند .
جلوگيرى از خشم
براى كنترل خشم خود ، نذر كرده بودند كه اگر بعد از اين ناراحت شود ، يك سال روزه بگيرد . اتفاقاً يك مورد هم ، عصبانى شده بودند ، لذا تمام سال را غير از روزهايى كه حرام بود ، روزه گرفتند .
دورى از مرجعيت
او فارغ از تعلقات دنيايى بود . يك وقت مىفرمود :
« من يك قدم هم براى رسيدن به اين موقعيت برنداشتهام . »
بعد از فوت مرحوم آيت الله نائينى ، از تبريز براى ايشان نامه نوشتند و رساله خواسته بودند . ايشان در جواب ، به اين مضمون نوشته بودند :
« به آيت الله اصفهانى مراجعه كنيد ، با شرايطى كه من دارم و در بروجرد ساكن هستم ، ارسال رساله موجب تفرقه مىشود . »
اجتناب از خودپسندى
ايشان اهل تظاهر و خودپسندى نبود . شخصى ، تقويمى چاپ مىكند و عكس آن بزرگوار را در حالى كه عكس ايشان وسط ، و عكس بزرگان ديگر در اطراف آن بود به چاپ