« لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ » « 1 »
و :
« لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ » « 2 » .
مقصود قطع عذر است . دعوت انبيا و انذار آنها براى كسب نتيجه مثبت ، مختص به كسانى است كه فطرتشان زنده است ، چنان كه مىفرمايد :
« لِيُنذِرَ مَنْ كانَ حيّاً وَيَحِقَّ الْقُولُ عَلَى الْكافِرينَ » « 3 » .
« تا هر كه زنده ( دل ) است او را به آياتش پند دهد و بر كافران ( به اتمام حجت ) وعدهء عذاب ، حتم و لازم گردد » .
« انَّما تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِىَ الرَّحْمنَ بِالغَيبِ . . . » « 4 » .
« تو آنان را بترسانى و اندرز كنى كه پيرو آيات قرآن شده و از ( قهر ) خداى مهربان به خلوت مىترسند . . . » .
حاصل اين است كه : سلوك مسلك خداشناسى به غير از اين راههاى واضح قرآنى و لسان وحى و نبوت و ولايت كه راههايى عام و بر اساس منطق ، مقبول همه اذهان است از راه ديگر براى هدايت جمعى بشر مفيد نيست . و راههاى ديگر از خطر انحراف و
هامش
( 1 ) - سورهء انفال ، آيهء 42 .
( 2 ) - سورهء نساء ، آيهء 165 .
( 3 ) - سورهء يس ، آيهء 70 .
( 4 ) - سورهء يس ، آيهء 11 .