فصل اول : سيماى درخشان حضرت سيد الشهداء عليه السلام در قرآن
1 . آيه مودّت
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ اجْراً إلَّا الْمَوَدَّهَ فِي الْقُرْبي ( شورى / 23 )
بگو من از شما اجر رسالت نمىخواهم جز مودّت و دوستى خويشاوندانم .
آنگاه كه آيه ( قُلْ لا اسْئَلُكُمْ . . . ) نازل شد ، گفتند : اى پيامبر خدا ! كيستند اين خويشاوندان تو ، كه واجب گرديده بر ما مودّت و دوستى آنان ؟ فرمود : على و فاطمه و دو پسر آنها .
شافعى گفته است :
يا أَهْلَ بَيْتِ رَسولِ اللّهِ حُبُّكُم * فرْضٌ مِنَ اللّه فِي الْقُرانِ أَنْزَلَهُ
كَفاكُمْ مِنْ عَظيمِ الْقَدْرِ انَّكُم * مَنْ لَم يُصِلِّ عَلَيْكُمْ لا صَلوه لَهُ
« اى خاندان پيامبر ! محبّت شما فريضهاى است كه خداوند در قرآن نازل كرده است ، همين قدر در عظمت شما كافى است كه اگر كسى بر شما ( در نماز ) صلوات نفرستد ، نمازش باطل است » .
2 . آيه تطهير
انَّما يُريدُ اللّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُم الرِّجْسَ أَهْلَ اْلبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً ( احزاب / 33 )
همانا خدا چنين مىخواهد كه رجس و هر آلايش را از شما خانواده
نبوّت ببرد .