حريمى كه از قبّهء پر فروغش
بود در تُتق ، نور تا عرش رحمان
هوايش چو خلد برين روحافزا
نسيمش نشاطآور و عنبر افشان
حريمى همه فيض بى حدّ بارى
حريمى همه رحمت و روح و ريحان
رواقش بود رشك فردوس اعلا
جنابش بود قبلهء اهل عرفان
براهيم و نوح و مسيحا و موسى
در آنجا نشستند بر خوان احسان
زمينبوس او صبح و شب ، ماه و خورشيد
برِ رتبهاش پست مريخ و كيوان
از آنش بود اين همه شأن و عزّت
وز آن يافت اين احترام فراوان
كه شد مدفن پور موسى بن جعفر
در آن آرميده است ناموس يزدان
بزم حضور (دفتر شعر رضوى) (فارسى) — صفحة 29
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص٢٩