مثلًا روى زخم باز است و آب برايش ضرر ندارد و يا روى زخم بسته است ، ولى باز كردن آن امكان دارد و آب براى آن ضرر ندارد .
مسأله 89 . چنانچه زخم بر صورت يا دستهاست و روى آن باز است و آب ريختن روى آن ضرر دارد ، بايد اطراف آن را بشويد و چنانچه كشيدن دست تر بر آن ضرر ندارد ، بنا بر احتياط بايد دست تر بر آن بكشد .
مسأله 90 . در وضوى جبيرهاى ، بايد جاهايى را كه شستن يا مسح آن امكان دارد ، به طور معمول بشويد يا مسح كند
و جاهايى كه امكان ندارد ، دست تر بر جبيره بكشد .
مسأله 91 . اگر زخم يا شكستگى در جلوى سر يا روى پاها ( محل مسح ) است و روى آن باز مىباشد ، چنانچه نتواند آن را مسح كند ، احوط آنست كه پارچه پاكى رويش بگذارد و روى پارچه را با ترى آب وضو ، كه در دست مانده ، مسح كند و اگر گذاشتن پارچه ممكن نيست ، مسح لازم نيست ولى در هر دو صورت بايد بعد از وضو ، تيمم نمايد .
مسأله 92 . اگر در صورت و دستها چند جبيره باشد ، بايد بين
احكام نوجوانان (فارسى) — صفحة 65
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص٦٥