نگاه كردن
يكى از نعمتهاى الهى ، قدرت بينايى است ، انسان بايد از اين نعمت بزرگ در راه كمال و ترقّى خود و همنوعانش استفاده كند ، و آن را از نگاه به نامحرمان باز دارد ، گر چه نگاه به طبيعت و زيبايىهاى آن ، اگر تجاوز به حقوق ديگران نباشد ، اشكال ندارد ، ولى حفظ ديده از نگاه به ديگران و حفظ خود از نگاه نامحرمان ، احكام خاصى دارد كه در اين بخش به برخى از آنها مىپردازيم :
مَحرم و نامحرم
مسأله 443 . محرم كسى است كه در نگاه به او ، محدوديتى كه نسبت به ساير افراد هست نمىباشد و ازدواج با او نيز حرام است .