مقدمه
بسمه تعالى
وَاعْلَمُواْ أَنَّمَا غَنِمْتُم مِّن شَيْءٍ فَأَنَّ لِلّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ إِن كُنتُمْ آمَنتُمْ بِاللّهِ . . . « 1 »
با تدبّر در آيات قرآن مجيد در مىيابيم كه خداوند متعال پذيرش خمس را در رديف ايمان به خدا قرار داده است و از آنجا كه فقهاى بزرگوار نيز قصد قربت را در پرداخت خمس شرط نموده و آن را از عبادات شمردهاند نقش ايمان در پرداخت اين واجب مالى روشن مىگردد و اين ويژگى عبادى و ايمانى موجب مىگردد كه مسلمان متديّن با اشتياق درونى و با قصد انجام تكليف شرعى نسبت به پرداخت آن اقدام نمايد و براى وصول آن نياز به ايجاد سازمانهاى عريض و طويل نباشد ، بلكه هر شخص در پايان سال مالى ، خمس خود را محاسبه نموده و پرداخت نمايد و به اين ترتيب نه تنها فرار از وظيفه صورت نمىگيرد بلكه با اطمينان به صحّت مصرف آن ، مكلّف تشويق به پرداخت و اداى تكليف مىگردد .
قرآن مجيد در پرداختهاى مالى به دو نكته اشاره مىفرمايد
Footnote
( 1 ) . انفال ، آية 41 .