تمتع بگويد :
« لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ وَهذِهِ عُمْرَةُ مُتْعَةٍ الى الْحَجِّ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ اهْلَ التَّلْبِيَةِ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ تَلْبِيَةً تَمامُها وَبَلاغُها عَلَيْكَ .
9 . مرد تَلْبِيَه را بلند بگويد مگر در ميقات مدينه ، كه در آنجا بهتر آن است كه اگر سواره است آهسته تَلْبِيَه بگويد ، و وقتى كه زمين بيداء ( هموار ) نمايان شود بلند بگويد ، و كسى كه از مكه محرم به حج مىشود مستحب است وقتى كه به ( رقطاء ) مىرسد ، يا مشرف بر ( ابطح ) شود بلند بگويد .
10 . در وقت بيدار شدن از خواب ، و عقب هر نماز واجب و مستحب ، و وقت رسيدن به منزل ، و وقتى كه به سواره برسد ، و
مناسك حج (فارسى) — صفحة 24
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص٢٤