نامه شماره 16
باسمهتعالى
اين چند كلمه را نيز به عنوان سرراهى ، براى بانوى محترمه عزيز . . . خانم و نور چشم عزيزم ، نرگس جان ، مىنويسم . اميد است شما و مرتضى در اين سفر تندرست و سالم باشيد و با موفقيت و نيل به مقاصد عاليه ، مراجعت كنيد .
عزيزانم آن شهرى كه مىرويد ، پر است از فساد و تباهى و فسق و فجور ؛ اگر چه داد از انسانيت مىزنند ، ولى شرف واقعى انسان در آنجا پايمال هوا و هوس و شهوات و حيوانيت است . زندگى بيشتر آنها ، به زندگى دامهايى شبيه است كه در دام خانههايى منظم و مدرن زندگى مىكنند ، ولى از انسانيت و لذايذ معنوى بهرهاى ندارند ؛ شما سعى كنيد اخلاق و تربيت خودتان را محكم نگاه داريد و استقلال اسلاميت خود را حفظ كنيد . بسيارى از ايرانيها در آن محيطها زود رنگ عوض مىكنند و اروپايى مىشوند و فراموش مىكنند كه مسلمانند ؛ زنهاشان چادر را كه در اينجا لباس مَحرَمى است ، كنار مىگذارند ، به عكس هنديها ، پاكستانيها و آفريقاييها بيشتر هويت خود را حفظ كردهاند و از اين كه هندى يا پاكستانى مىباشند ، يا از اين كه با