اين امور و كارهاى مشابه آنها ، همه از اسباب سلب توفيق ، بُعد از خدا ، تاريكى قلب و مفاسد ديگر است كه بايد از آنها دورى جست و خطر آنها را بزرگ شمرد .
استخفاف به حق خدا و سبك گرفتن اوامر و نواهى خدا ، اعراض از ياد او ، ترك شكر نعمتهاى الهى ، ترك مجالست با علما ، همنشينى با اهل بطالت ، غفلت و لهو و لعب ، همه از موانع كسب درجات معنوى و فيوضات حقيقى است .
يكى از علايم توفيق و آگاهى و بيدارى شخص ، همين حال نيك و شايسته نصيحت خواهى است .
خداوند بر اين بينش و رشد و درك معنوى شما بيفزايد ؛ خدا را براى داشتن اين حال شاكر باشيد ؛ هيچگاه از حال نفس خود و تهذيب و تكميل اخلاق خود غافل نشويد ؛ بر تلاوت قرآن مجيد مداومت نماييد و حدّاقلّ ، بخشهايى از آن را در معارف و الهيات و معاد و اخلاق حفظ كنيد ؛ با ياد خدا خيالات شيطانى را ، كه اميد است بر شما چيره نشود ، از خود دور سازيد ؛
« انَّ الَّذينَ اتَّقَوا اذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَكَّرُوا فَاذا هُمْ مُبْصِرُونَ » . « 1 »
حال كه توفيق دانش آموزى داريد ، در تحصيل علم ، مقامات بسيار بلند علمى را وجهه همّت قرار دهيد و براى شرف و فضيلت علم و
هامش
( 1 ) . اعراف ، آيه 201 ؛ پرهيزگاران هر گاه خيالى شيطانى عارضشان شود ، ياد ] خدا [ كنند ، و آنگاه ديدهور شوند .