نامه شماره 3
* محضر مرجع عاليقدر ، حضرت آيتالله العظمى حاج شيخ لطفالله صافى ( دام ظله الشريف )
با سلام !
با توجه به اينكه جنابعالى با بزرگان زيادى مأنوس بودهايد ، مستدعى است نصيحتى را كه راهگشاى سعادت دارين باشد ، مرقوم فرماييد كه : « فَانَّ الذِّكْري تَنْفَعُ الْمُؤْمِنينَ . » « 1 »
بسم الله الرّحمن الّرحيم
* عالم و هر چه در آن است و همه حوادثى كه در آن واقع مىشود ، گردش سال و گذشت عمر و شب و روز ، زمين و آسمان ، فقر و توانگرى ، تندرستى و بيمارى ، جوانى و پيرى ، زندگى و مرگ ، ذلت و عزت و هر چه را مىبينيم و پيدايش هر چيز و نشو و نماى آن و تغييراتى كه در آن پيدا مىشود ، تا مرگ و فناى آن ، همه پند و نصيحت است .
اگر نظر انسان ، نظر عبرت باشد و از ظاهر دنيا ، باطن آن را بشناسد ، نگاهش به هر چيزى و هر پديدهاى او را از جهات متعدد هشيار و بيدار مىسازد و در هر ذرّهاى از ذرّات عالمِ امكان و هر برگى
هامش
( 1 ) . ذاريات ، آيه 55 ؛ اندرز ، مؤمنان را سود دهد .